॥ अथ श्रीकालभैरवाष्टकम् ॥
शिवरहस्यान्तर्गते महादेवाख्ये
शिवपार्वतीसंवादे
ईश्वर उवाच।
देवराजसेव्यमानपावनाङ्घ्रिपङ्कजंव्यालयज्ञसूत्रमिन्दुशेखरं कृपाकरम्।
नारदादियोगिवृन्दवन्दितं दिगम्बरंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥1॥
भुक्तिमुक्तिदायकं प्रशस्तचारुविग्रहंनितान्तभक्तवत्सलं समस्तलोकपालकम्।
निक्वणन्मनोज्ञहेमकिङ्किणीलसत्कटिंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥2॥
भानुकोटिभास्वरं भवाब्धितारकं परंनीलकण्ठनीप्सितार्थदायकं त्रिलोचनम्।
कालकालमम्बुजाक्षकन्धराहरं शिवंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥3॥
शूलटङ्कपाशदण्डपाणिमादिकारणंश्यामकायमादिदेवमक्षरं निरामयम्।
भीमवक्रिमभ्रुवं विचित्रताण्डवप्रियंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥4॥
रत्नपादुकाप्रभाविरामपादयुग्मकंनित्यमद्वितीयमिष्टदैवतं निरञ्जनम्।
मृत्युदर्पनाशनं करालं दंष्ट्रभीषणंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥5॥
धर्मसेतुपालनमधर्ममार्गनाशनंकर्मपाशमोचनं सुकर्मदायकं प्रभुम्।
सुवर्णवर्णकेशपाशशोभिताङ्गनिर्मलंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥6॥
अट्टहासभिन्नपद्द्मजाण्डकोटिसन्ततिंदृष्टिपातनष्टपापजालमुग्रशासनम्।
अष्टसिद्धिदायकं कपालमालिकाधरंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥7॥
भूतसङ्घनायकं विशालकीर्तिदायकंकाशिवासकोकपुण्यपापशोधनप्रभुम्।
नीतिमार्गकोविदं पुरातनं जगत्प्रभुंकाशिकापुराधिनाथकालभैरवं भजे॥8॥
॥ फलश्रुतिः ॥
कालभैरवाष्टकं पठन्ति ये मनोहरंज्ञानमुक्तिसाधनं पवित्रपुण्यवर्धनम्।
शोकमोहदैन्यलोभकोपतापनाशनंते प्रयान्ति कालभैरवादि सेवितं प्रभुं हरम्॥9॥
